“Παναγιά μου εσύ του νοτιά…
Της καρδιάς μου η γη ξενιτιά
Της καρδιάς μου η γη μια βαθιά πληγή που την κλείνει του χρόνου η φωτιά”
Για σένα που δεν είσαι ‘δώ…αλλά είσαι…
Αρχείο για Σεπτεμβρίου 25th, 2008
Υπερωκεάνιο
Δημοσιεύθηκε από sevial στο Σεπτεμβρίου 25 , 2008
Δημοσιεύθηκε στο Η μουσική θέλει παρέα | Leave a Comment »
3 γενιές σ’ένα αυτοκίνητο
Δημοσιεύθηκε από sevial στο Σεπτεμβρίου 25 , 2008
Μια φορά και έναν καιρό ξεκίνησαν η κόρη,η μητέρα,η θεία και η γιαγιά ένα ωραίο βροχερό απόγευμα να πάνε σε ένα “θέλημα”, σύμφωνα με τη γιαγιά.Οι υαλοκαθαριστήρες σε λειτουργία,στο ραδιόφωνο δεύτερο και στην αυτοκινητοατμόσφαιρα οι εξής σκέψεις,ιδέες,απόψεις κτλ κτλ.
Ξεκινάνε με κλασσικές ερωτήσεις.
Γ.(προς κόρες) : Τι μαγειρέψατε σήμερα;
Θ. : Εγώ έφτιαξα μια μακαρονάδα,την ήθελε ο μικρός.
Μ. : Εμείς φακές είχαμε αλλά έφτιαξα και λίγα μπιφτέκια γιατί βλέπεις τα εγγόνια σου κάνουν τζιτζιριμότζολες με τις φακές.
Κ. (προς μητέρα) : Εγώ έφαγα ΚΑΙ φακές πάντως.
Γ. : Εγώ έβρασα λίγα σέσκλα και το βράδυ θα φτιάξω μανέστρα που είναι κ ελαφριά.Αύριο;
Η ερώτηση έμεινε στον αέρα αφού ποτέ δεν υπάρχει απάντηση για τη συγκεκριμένη ερώτηση την κατάλληλη στιγμή.
Κ. : Γιαγιά πιάσε μου ένα χαρτομάντιλο.
Γ. : Τι έπαθες;Κρύωσες;Ορίστε.
Μ. : Μα γυρνάει βρέχοντας με τα κοντομάνικα,πώς να μην κρυώσει;
Κ. (προς γιαγιά) : Οχι η αλλεργία είναι.
Μ. (προς κόρη) : Σκέψου να πας κ εκεί πάνω που έχει κ κρύα.
Θ. (προς ανηψιά) : Πότε φεύγεις;
Κ. : Μεθαύριο μάλλον.
Γ. : Πριν φύγεις να μου το πεις να σου φτιάξω κ ένα γλυκό για το δρόμο.Μην το ξεχάσεις.
Θ. : Ναι γλυκά θα κουβαλάει τώρα το παιδί.Να κοιτάξει να μην φύγει κρυωμένο.
Κ.(προς τον εαυτό της) : Αυτό ήταν..τώρα ακολουθεί οικογενειακό δίκαιο.
Μ. : Εγώ της τα λέω.Τώρα θα μένει μόνη της,θα έχει ευθύνες κ υποχρεώσεις περισσότερες.
Κ.(προς εαυτό της) : Το ‘ξερα!!
Θ.(προς αδελφή) : Μην υπερβάλεις και ‘σύ.Μεγάλο παιδί είναι ξέρει να προσέχει τον εαυτό της.Περίμενες να μείνει στο νησί;
Γ.(προς κόρη) :Η θυγατέρα τσης φεύγει.Δεν θυμάσαι πώς έκανες όταν έφευγε ο γιος σου;
Γ.(προς εγγονή) : Καλά σου λέει.Να προσέχεις εκεί που θα πας καμάρι μου.
Κ. : Θα προσέχω.
Μ.(προς κόρη): Το κόκκινο φούτερ μην ξεχάσεις να πάρεις που είναι ζεστό.Στην απλώστρα το έχω.
Σιωπή για λίγο ώσπου…
Γ. : Τήρα ωραίο γιασεμί.Θηρίο έχει γίνει.Θα έρθω αύριο να κόψω καμία ρίζα να φυτέψω κομμάτι στην αυλή.
Θ. : Αμα πιάσει να μου δώσεις κ με.
Μ. : Αντε φτάσαμε,κατεβείτε.
Κ. : Γιαγιά το γλυκό μην ξεχάσεις.Καληνύχτα.
Δημοσιεύθηκε στο Άωρα και παράωρα | 7 σχόλια »
