Η κατάσταση είναι απελπιστική με αυτό το internet.Βαρέθηκα την αναμονή των 12 εργάσιμων μέρων για να έχω αυτό το περιβόητο φοιτητικό internet στο σπίτι. Βαρέθηκα να αφήνω γρήγορα posts και comments από το εργαστήριο της σχολής.Βαρέθηκα να βγαίνω στο μπαλκόνι μπας κ “κλέψω” λίγα ψίχουλα ασύρματου internet και τελικά να μην βρίσκω ούτε μια σύνδεση.Βαριέμαι να μην ανεβάζω άρθρα στο blog επειδή δεν έχω το χρόνο να τα περιποιούμαι καταλλήλως.Και τώρα τι δεν βαριέμαι…Δεν βαριέμαι να έρχομαι τη σχολή κ να κάνω προγραμματισμό,δεν βαριέμαι να ανοίγω το lapItop και να προγραμματίζω στην C(όσο ξέρω),δεν βαριέμαι να περιμένω το αστικό με το το μισό τμήμα πρωτοετών στην ίδια στάση,δεν βαριέμαι να ξεποδαριάζομαι πέρα δώθε προκειμένου να μαζευτούμε όλοι στο ρολόι στην πλατεία ακόμα κ όταν πάμε για ψώνια στο super market.Δεν βαριέμαι όταν τσακώνεται όλο το τμήμα για το αν το σουβλάκι λέγεται καλαμάκι ή η τυρόπιτα μπουγάτσα με τυρί.Τελικά αυτά που δεν βαριέμαι είναι πολύ περισσότερα από αυτά που βαριέμαι.Εμπρός λοιπόν καλό μου internet ενεργοποιήσου!
p.s. : Ακόμα ένα απεριποίητο post από το εργαστήριο…ούτε μια φώτο δεν έβαλα…είναι που δεν προλαβαίνω…έχω φυσική σε 4-3-2-1 λεπτά….(μα επιτρέπεται μηχανικοί πληροφορικής να κάνουν φυσική???αν είναι δυνατόν…τέλος πάντων)….adios
