Είναι γνωστό ότι ο άνθρωπος επιβιώνει στην ατμόσφαιρα. Ένα εύστοχο ερώτημα θα ήταν αν ο άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει στην «ποδόσφαιρα». Αδιαμφισβήτητα το ποδόσφαιρο κρύβεται πίσω από κάθε φωτεινή αλλά και σκοτεινή πλευρά του πλανήτη. Όλοι οι άνθρωποι έχουν σπαταλήσει, άλλοι μεγαλύτερο και άλλοι μικρότερο χρονικό διάστημα μπροστά στην τηλεόραση παρακολουθώντας το περιβόητο άθλημα. Βέβαια, οι λόγοι που μπορεί να τους οδήγησαν σ’ αυτήν τους την πράξη διαφοροποιούνται. Ορισμένοι, πρέπει να το παραδεχθούμε, ενδιαφέρονται αποκλειστικά για το ποδόσφαιρο αυτό καθαυτό. Οι γυναίκες που παρακολουθούν ποδόσφαιρο με τη σειρά τους χωρίζονται σε δυο κατηγορίες : στις παντρεμένες και μη. Οι παντρεμένες παρακολουθούν συνήθως το άθλημα επειδή κάθε Σαββατοκύριακο όλοι οι τηλεοπτικοί δέκτες του σπιτιού είναι συντονισμένοι σε αγώνα. Η άλλη κατηγορία γυναικών παρακολουθεί το άθλημα προκειμένου ανάμεσα στους 22 νεαρούς να εντοπίσει αυτόν που θα βρεθεί ικανός και κατάλληλος να την κατατάξει στην πρώτη κατηγορία. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που αναγκάζονται να παρακολουθούν τους αγώνες μόνο και μόνο για να γευτούν λίγες στιγμές διασκέδασης. Τις στιγμές δηλαδή που ο διαιτητής θα αρχίσει να τρέχει για να σωθεί από τα δόντια των χούλιγκαν.
Οι περιβόητοι χούλιγκαν λοιπόν είναι αυτοί που κλέβουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο από τους ιδρωμένους ποδοσφαιριστές στις περισσότερες ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις. Καταφέρνουν με τις πράξεις τους, όπως εύστοχος εκσφενδονισμός καπνογόνων και οριστική απαλλαγή του γηπέδου απ’ τα καθίσματα, να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των απλών θεατών. Φαντάζομαι ότι το επάγγελμα των χούλιγκαν είναι σκληρό. Απαιτεί άριστη φυσική κατάσταση αλλά και εβδομαδιαία αποτρίχωση για το ξεγύμνωμα σε κάθε αγώνα. Ποιοι ήταν όμως οι λόγοι που οδήγησαν τους χούλιγκαν στην άσκηση ενός τόσο σκληρού επαγγέλματος;
Δεν θέλει και πολλή σκέψη για να εντοπίσουμε μερικούς. Αρχικά, όπως παντού, η διαφήμιση δεσπόζει στο χώρο του ποδοσφαίρου. Σε φανέλες, φόρμες, κάλτσες κάθε ομάδας έχει τυπωθεί με τεράστια γράμματα η ονομασία του χορηγού. Η πραγματική ευτυχία για τους διαφημιστές θα ήταν να τυπωθεί ο χορηγός και στα εσώρουχα των αθλητών. Έτσι οι διάφοροι επενδυτές προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους αναγκάζονται να προσφέρουν χρήματα σε οργανωμένες ομάδες φανατικών οπαδών.
Απ’ την άλλη πλευρά η ανεργία, η ανασφάλεια και το άγχος είναι οι αιτίες που οδηγούν τους νέους στον χουλιγκανισμό. Μέσα στο γήπεδο νιώθουν μια ελευθερία και δύναμη να εκδηλωθούν ανεξέλεγκτα προκαλώντας καταστροφικές ζημιές. Επειδή λοιπόν αυτό το φαινόμενο μπορεί να έχει θανάσιμα αποτελέσματα πρέπει να εξαλειφθεί. Καλό θα ήταν το σχολείο να προσφέρει ουσιαστικότερες γνώσεις γύρω απ’ τον αθλητισμό εκτός απ’ τη σημαντική γνώση για το πώς θα κάνεις το γύρο του προαυλίου μέχρι να τελειώσει η ώρα της γυμναστικής. Επειδή όμως τα ΜΜΕ δεν μπορούν να λείπουν απ’ αυτό το πανηγύρι τηλεθέασης καλό θα ήταν να σταματήσουν να προβάλλουν τα δήθεν κατορθώματα των φανατικών οπαδών επιδοκιμάζοντάς τα έμμεσα.
Ουσιαστικότερος και αποτελεσματικότερος τρόπος όμως για να βελτιωθεί η κατάσταση θα ήταν οι φανατικοί θεατές του ποδοσφαίρου να αφήσουν τη θέση τους στον καναπέ και να αποκτήσουν μια θέση στην τοπική ομάδα ποδοσφαίρου. Κάτι τέτοιο θα βελτιώσει τη φυσική τους κατάσταση, θα τους κάνει να συνειδητοποιήσουν την δύσκολη θέση των ποδοσφαιριστών αλλά θα τους απαλλάξει και απ’ το δυσβάσταχτο κόστος των άπειρων παραγγελιών πίτσας και amstel…
Υ.Γ. Ότι θυμάμαι χαίρομαι…άλλη μια σχολική μου έκθεση!(Μου έβγαλε την πίστη μέχρι να ανεβεί σαν φυσιολογικό Post)
