Εκπτώσεις by Έκτορας Θαλασσινός

Πρόσφατα παρακολούθησα στον τηλεοπτικό ΣΚΑΙ και την εκπομπή του «Μεγάλοι Έλληνες» το αφιέρωμα στον Ιωαννη Καποδίστρια. Ομολογώ πως ήταν ίσως η πρώτη φορά που μπόρεσα, έστω και από μια τηλεοπτική εκπομπή, να εμβαθύνω τις γνώσεις μου για τον πραγματικά μεγάλο αυτό Έλληνα. Προσωπικότητα λαμπρή, κορυφαίος πολιτικός, πατριώτης, μα και πολύ μεγάλος άνθρωπος. Φυσικά είμαι ο τελευταίος που θα επιχειρήσω να αποδώσω όλο το μεγαλείο του ανδρός, όχι από άρνηση, αλλά από σεβασμό στο μέγεθος του.

Αυτό ακριβώς το ηθικό μέγεθος σκεφτόμουν καθώς παρακολουθούσα την εκπομπή και οι συγκρίσεις ήταν αναπόφευκτες με όσα λίγες ώρες νωρίτερα είχα ακούσει και δει στα Δελτία Ειδήσεων των 8. Πολιτικοί αρχηγοί που δεν μπορούν να συμφωνήσουν στα αυτονόητα, που μπροστά στην επιβίωση της χώρας προτιμούν να προτάσσουν το δικό τους ιδιοτελές μικροπολιτικό συμφέρον, που σέρνονται ικέτες και οσφυοκάμπτες των ευρωπαίων εταίρων για το καθετί. Και το χειρότερο είναι πως αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, την ίδια ώρα, επιδεικνύουν μια αλαζονική διάθεση απέναντι στο απλό πολίτη, τον εξευτελίζουν καθημερινά αφήνοντας τον να περιμένει σε ατελείωτες ουρές στις τράπεζες για λίγα ψίχουλα ή στα δημόσια ιατρεία και νοσοκομεία για να γίνει τελικά το όχημα πλουτισμού επίορκων ιατρών.

Οι συγκρίσεις λοιπόν αναπόφευκτες και τα ερωτήματα έρχονται από μόνα τους θα έλεγα: Αλήθεια πως θα έμοιαζε η χώρα αύριο αν αναλάμβανε ένας πατριώτης πολιτικός όπως ο Καποδίστριας; Ποιος θα μπορούσε να παίξει το ρόλο του σήμερα; Το βασικότερό: θα μπορούσε ένας πολιτικός σαν τον Καποδίστρια να αναδειχθεί από το υπάρχον πολιτικό σκηνικό και να αναλάβει τα ηνία της χώρας; Για τα δύο πρώτα ερωτήματα δεν είμαι σίγουρος. Για το τρίτο είμαι: κατηγορηματικά όχι. Όχι δεν θα μπορούσε να αναδειχθεί ένας πολιτικός με τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά και να αναλάβει τα ηνία της χώρας. Η αξιοκρατία στην πολιτική ζωή της χώρα μας υπήρχε -πλην ελάχιστων φωτεινών εξαιρέσεων, βλέπε πχ Βενιζέλος- μόνο στα κείμενα των μεγάλων φιλοσόφων της αρχαιότητας και μόνο εκεί. ‘Άρα τι καθόμαστε και συζητάμε;

Έτσι θα συνεχίσουμε να είμαστε: μια χώρα που οι νέοι ξεκινούν την ζωή με μεγάλα όνειρα, ώσπου να βγουν στο καθημερινό στίβο. Από τότε και μετά αρχίζουν τις εκπτώσεις στα όνειρα τους, χρόνο με το χρόνο, μέρα με την μέρα εκπτώσεις, ώσπου τελικά ο βασικός στόχος να είναι να πληρώσουν το ενοικίο στην ώρα του και να μην καθυστερήσουν την δόση της πιστωτικής.

Έκτορας Θαλασσινός

Είναι τιμή μου να φιλοξενώ έναν καλό φίλο στο φτωχικό μου blog.

Έκτορα συνέχισε…περιμένουμε!

Φιλιά,

Sevial

Ποιώ

- Πήρα ένα καινούριο βιβλίο, είπε μόλις ήρθε και χάθηκε στις σελίδες του.

Σε κάθε λογοτεχνικό βιβλίο κρύβεται ένας ανεξερεύνητος και κοιμισμένος κόσμος. Τη στιγμή που το βιβλίο φτάνει στα χέρια του αναγνώστη του αυτός ο κόσμος ζωντανεύει και εξελίσσεται στο γύρισμα κάθε σελίδας σαν με μαγικό τρόπο να κλέβει μια δόση πνοής απ’ το άγγιγμα του ζωντανού οργανισμού. Ίσως και γι’ αυτό τον λόγο ο κόσμος του βιβλίου να παίρνει διαφορετική μορφή και όψη στα μάτια του κάθε διαφορετικού αναγνώστη. Ανάλογα με τις γνώσεις, τις εμπειρίες, τις απόψεις και τις επιθυμίες του κάθε ανθρώπου δημιουργούνται οι ανάλογες εικόνες.

Πώς όμως μ’ αυτόν τον τρόπο ο συγγραφέας θα καταφέρει να διηγηθεί την ιστορία του όπως αυτός θέλει; Μα θα τα καταφέρει έτσι κι αλλιώς γιατί είναι αυτός που έδωσε το πρώτο φύσημα που χαρίζει την πρώτη αναπνοή, τη ζωή στο δημιούργημά του. Το δημιούργημα που το αγαπάει ο δημιουργός του ανεξάρτητα από την τελική του μορφή. Η αγάπη αυτή επιβεβαιώνεται απ’ τη δυσκολία που αντιμετωπίζει ο δημιουργός όταν καλείται να αποχωριστεί το «ποίημα» του.

Το ίδιο συμβαίνει και στην ζωγραφική. Τα χέρια του καλλιτέχνη δεν υπακούν πάντα με αποτέλεσμα το σχέδιο που σχηματίζει στο χαρτί να μην έχει τη μορφή που είχε σχηματίσει στο μυαλό του. Επειδή όμως ο ζωγράφος έχει τη δυνατότητα να συγκεντρώνει την ψυχή του στα χέρια του, το αποτέλεσμα το αγαπάει γιατί τον καθοδηγούσαν κρυφά τα συναισθήματά του και όχι η λογική του. Νιώθει ότι ένα μέρος της ψυχής του περνάει στο χαρτί και κρατά για πάντα ζωντανές τις μολυβιές του.

Έτσι κάθε συγγραφέας παγιδεύει ένα μέρος του εαυτού του στο έργο του και καλεί τους αναγνώστες του να εντοπίσουν ένα μέρος του δικού τους εαυτού στην ιστορία του.

Μ.Μ.

Υ.Γ. Καλό μήνα!