- Πήρα ένα καινούριο βιβλίο, είπε μόλις ήρθε και χάθηκε στις σελίδες του.
Σε κάθε λογοτεχνικό βιβλίο κρύβεται ένας ανεξερεύνητος και κοιμισμένος κόσμος. Τη στιγμή που το βιβλίο φτάνει στα χέρια του αναγνώστη του αυτός ο κόσμος ζωντανεύει και εξελίσσεται στο γύρισμα κάθε σελίδας σαν με μαγικό τρόπο να κλέβει μια δόση πνοής απ’ το άγγιγμα του ζωντανού οργανισμού. Ίσως και γι’ αυτό τον λόγο ο κόσμος του βιβλίου να παίρνει διαφορετική μορφή και όψη στα μάτια του κάθε διαφορετικού αναγνώστη. Ανάλογα με τις γνώσεις, τις εμπειρίες, τις απόψεις και τις επιθυμίες του κάθε ανθρώπου δημιουργούνται οι ανάλογες εικόνες.
Πώς όμως μ’ αυτόν τον τρόπο ο συγγραφέας θα καταφέρει να διηγηθεί την ιστορία του όπως αυτός θέλει; Μα θα τα καταφέρει έτσι κι αλλιώς γιατί είναι αυτός που έδωσε το πρώτο φύσημα που χαρίζει την πρώτη αναπνοή, τη ζωή στο δημιούργημά του. Το δημιούργημα που το αγαπάει ο δημιουργός του ανεξάρτητα από την τελική του μορφή. Η αγάπη αυτή επιβεβαιώνεται απ’ τη δυσκολία που αντιμετωπίζει ο δημιουργός όταν καλείται να αποχωριστεί το «ποίημα» του.
Το ίδιο συμβαίνει και στην ζωγραφική. Τα χέρια του καλλιτέχνη δεν υπακούν πάντα με αποτέλεσμα το σχέδιο που σχηματίζει στο χαρτί να μην έχει τη μορφή που είχε σχηματίσει στο μυαλό του. Επειδή όμως ο ζωγράφος έχει τη δυνατότητα να συγκεντρώνει την ψυχή του στα χέρια του, το αποτέλεσμα το αγαπάει γιατί τον καθοδηγούσαν κρυφά τα συναισθήματά του και όχι η λογική του. Νιώθει ότι ένα μέρος της ψυχής του περνάει στο χαρτί και κρατά για πάντα ζωντανές τις μολυβιές του.
Έτσι κάθε συγγραφέας παγιδεύει ένα μέρος του εαυτού του στο έργο του και καλεί τους αναγνώστες του να εντοπίσουν ένα μέρος του δικού τους εαυτού στην ιστορία του.
Μ.Μ.
Υ.Γ. Καλό μήνα!
