Ballada Por Un Catalan

Hey, γειά σε ‘σένα!
Αρχικά, για να μην παρεξηγηθούμε, ο τίτλος είναι άσχετος! Απλά δεν είχα τι να βάλω κ έβαλα το τραγούδι που ακούω τώρα (It’s Maro Markellou – Ναι, θα μπορούσα να βάλω συνδέσμους, να κοτσάρω και μια εικόνα για promotion αλλά δεν θα το κάνω.Θα πω ευχαριστώ όμως κ φτάνει νομίζω.) Δεύτερον, πόσο “καθυστερημένο” θα βγει το άρθρο δεν ξέρω. Τρίτον, αρχίζω να γράφω.Πφφ άλλαξε το τραγούδι.”Δεν με πείθεις”…Όσα μου έρχονται στο μυαλό με τον τίτλο δεν θα τα γράψω. Είπαμε θα γράψω ότι να ‘ναι.Ούτε παραγράφους θα φτιάξω. Όλα, έτσι μαζί. Αχταρμάς. Και ξέρεις γιατί. Γιατί αυτό θέλω. Εξεταστική. Αρχίζει. Γιατί πάντα να είναι πρόβλημα κ μαζί της να προκαλούνται κ άλλα προβλήματα; -Πόσο μισεί τη σχολή θα πεις- Όχι δεν είναι αυτό. 12 κ ακόμα δεν άρχισα να διαβάζω. Χτες, με ρώτησε ο τοίχος, εκείνος κάτω από την προσωπογραφία της καλλιτέχνιδος 14ης Φεβρουαρίου, γιατί θέλω καθαρά συναισθήματα. Τον κοίταζα. Ήθελα να το αποστομώσω. Να γίνει άσπρος από την απάντηση μου. Δεν του απάντησα τελικά. Απλά του έστειλα μια εικόνα νοερά κ ας καταλάβαινε ότι ήθελε. Να κολυμπάς σε καθαρό νερό.Απόλαυση.Γι’ αυτό! Και γύρισα πλευρό. Τώρα,αυτή τη στιγμή, κάτι με πιέζει σε εκείνο το δεξί ημισφαίριο που έχει όλα τα προβλήματα. Είναι μυτερό κ λέει “τί γράφω γμτ;;”…Σκασίλα μου.Μπορεί να περάσει ο Σεπτέμβρης τουλάχιστον;Εεε φτάσε 19 γμτ. Κ ποιός είπε ότι θέλω να πλύνω το χαλί;;Μισό..sms.Άσε δεν απαντάω.Το πρόγραμμα αιωρείται στην ατμόσφαιρα αλλά δεν λέει να μπει στον εγκέφαλό μου. 6 κεφάλαια για σήμερα.Ναι, καλά.Πού είναι το γάλα μου;Λαλαλα. Πφφ μπερδεύτηκα. Κ καλά έγραφα για να ξεμπερδευτώ. Απαπα τί όνειρο ήταν κ αυτό.Τώρα το θυμήθηκα.Α! Εσύ είδες τα 2 φεγγάρια παραπροχτές; Άσε ρε! Φέρε το εβαπορέ να κολυμπήσω.Μάλλον πρέπει να έχει ανεβεί κ η μυωπία.Τί καλά, πάλι δεν θα βλέπω διάφορα.Θα βάλω σκούπα τελικά.Ακούς τη φασαρία; Δες την καλύτερα. Η εικόνα είναι γεμάτη φασαρία.Καλά ε, βλέπω κ τον ήχο τώρα.Μ’αρέσει, το κρατάω αυτό.Τόση ώρα που γράφω, στο άλλο-το αριστερό ημισφαίρο- πλανιέται η σκέψη για το τι θα νομίσουν αυτοί που θα το διαβάσουν.Αλλά από την άλλη αυτός δεν είναι κ ο λόγος που γράφω;Χαχα θέλω κ να το διαβάσουν κιόλας.Αμάν το τραγούδι λέει “Σώπα,στο ‘πα”. Εντάξει ντε. Έτσι ρε, πάρε ένα κοφτό τέλος για να μάθεις. Πόσο απότομη μπορεί να έχω γίνει;;
Γειά (ξερό)