Because

γιατί.

Ταγμένη στιχομυθία

Εσύ κ ΄γώ πνιγμένες σε βαθύ ωκεανό, χαμένες στο κενό, υποκινούμενες από τον εγωισμό, ακολουθώντας ένα τεράστιο σκατό, προσπαθώντας το ακατόρθωτο, ζαλισμένες απ’ της ήβης το ποτό, ψάχνοντας μάταια το ανύπαρκτο , εσύ κ ‘γώ κολοκύθια χωρίς ανθό.

Κρυμμένες στον ωκεανό μα θα βγούμε στον αφρό όταν αντιληφθούμε ότι ακολουθούμε ένα πλαστό θεό, τον ίδιο μας τον εαυτό.

Ποιόν εαυτό; Αφού έχουμε έναν καθρέφτη όλο μπροστά μας κρυφό και είμαστε κ τρελές γιατί όλο ακούμε τις ψυχοφωνές να χάνονται στον αχό.

Μα στο τέλος θα σπάσει το πασχαλινό αυγό και θα βγει ένας βάτραχος καρό που θα έχει τρύπα εις τον αφαλό.

Και έπειτα απ’ το φιλί το μαγικό ο βάτραχος θα μετατραπεί σε πρίγκιπα ψηλό , καλό αλλά θα το φάει η μαλακία κ αυτό.

Πωω μας έβρηκε κακό, χάσαμε τον πρίγκιπα τον αρεστό αλλά θα βολευτώ εγώ μ’ έναν μουγκό κ ‘σύ μ’ έναν κουφό που θα πέσουν στο γκρεμό από χέρι μυστικό.

Ω Θε μου, Θε μου είσαι κ είμαι παλαβό κ κρύβουμε μεγάλη μαλακία εις τον εγκέφαλο.Ω Θε μου, Θε μου φέρε πίσω τον καιρό που ήμουν κοριτσάκι φυσιολογικό με χαμόγελο χαζό.

Α! όλα κ όλα ως εδώ! Τώρα πρέπει να φας ένα σκατό, άκου παλαβό εσύ κ ‘γώ. Εμείς είμαστε όντα με νιονιό μεγάλο ωσάν τον κολοσσό.

Μα εσύ είσαι ζαβό αλλά εγώ επειδή είμαι η άτυχη η ….ώ*  πάω να κάνω μια ωρίτσα προγραμματισμό μη δω στο τέλος αντί για καλό βαθμό ένα σκατό στην υφή του απαλό.

Άντε πήγαινε στο καλό εσύ κ το σκολειό, εγώ πάω να δω ένα γέρο κουζουλό που θα πάει από τσερλιό εκατό τα εκατό

Φλεβάρης ήτανε;

*Γιατί είπες να μην γράφω ονόματα

Αφιέρωση :)

Γιατί κάποιος είχε αμφιβολίες σήμερα

Και γιατί πρέπει να γελάς!